De metafoor van de prins en de steen

Gepubliceerd door Yolande Kylstra op 7 april 2016

 

 

De metafoor die ik onlangs tijdens de ontspanning voorlas heeft veel mensen geraakt. Hier kun je hem nog eens rustig teruglezen!

 

Het was een mooie zonnige dag en de prins verheugde zich op zijn dagelijkse wandeling over zijn landgoed. Hij stelde zich al helemaal voor hoe die zou verlopen : hij zou langs de vijvers en door de beeldentuin naar het prieel in de rozentuin wandelen, waar hij vervolgens een heerlijk kopje thee zou drinken.

Vrolijk ging de prins op pad en hij genoot van de alle fraaie doorkijkjes, de fluitende vogels in de bomen en  vrolijk gekleurde vlinders die tussen de bloemen in de perken dansten. Maar opeens stootte de prins zich gemeen aan een grote steen die opeens midden op zijn pad lag. Een scherpe pijn schoot door zijn been, en de prins maakte zich enorm kwaad. “Hoe komt die steen opeens midden op mijn pad? Waarom heeft niemand hem weggehaald voor ik hier ging wandelen?” De prins  schopte nog eens woedend tegen de steen en probeerde uit alle macht de steen van zijn pad te duwen. Maar al zijn inspanningen bleven zonder resultaat. Moe van het duwen en trekken aan de steen strompelde de prins tierend en briesend terug naar zijn paleis. Hij had totaal geen oog meer voor al het moois onderweg wat hem eerder nog zo had ontroerd. Hij vervloekte alles en iedereen die iets te maken zou kunnen hebben met de steen op zijn pad, die zijn wandeling onmogelijk had gemaakt.

’s Avonds besprak de prins het voorval met zijn raadsheer en die antwoordde : “De steen staat symbool voor hoe u met problemen omgaat. In plaats van in alle rust de mogelijke oplossingen te bekijken en te accepteren dat ook in uw leven soms dingen gebeuren waarop u geen invloed kunt uitoefenen, stort u zich letterlijk op het probleem, met alle pijnlijke gevolgen van dien.” De prins trok zich terug en overdacht de woorden van zijn raadsheer.

De volgende ochtend maakte de prins de wandeling opnieuw, met de woorden van zijn raadsheer nog in gedachten. Daar zag hij de steen weer liggen, op precies dezelfde plek. De prins was inmiddels moe geworden door de wandeling en het vele nadenken over het voorval van de dag ervoor, en hij besloot zich om te draaien en op de steen te gaan zitten. Langzaam kwam hij weer een beetje bij en het viel hem op dat hij zittend op de steen precies onder het bladerdak van de grote eik kon doorkijken, waardoor hij een nog niet eerder gezien en adembenemend mooi uitzicht had over de vallei en de wijngaarden.

Vanaf dat moment is de steen het vaste rustpunt geworden tijdens zijn wandelingen.

 

Tags:

Ik ben Yolande Kylstra, logopedist, ademtherapeut en yogadocent. In dit blog schrijf ik over onderwerpen die in mijn praktijk aan de orde komen, zowel op het gebied van de logopedie als over yoga.

cover logopedie.jpg

 

 

 

 

 

blog comments powered by Disqus